Ο πιο αργός κολυμβητής στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες που έλαβαν χώρα στο Σύδνεϋ το 2000, ένας άγνωστος κολυμβητής από την Ισημερινή Γουινέα έγινε, χωρίς να το ξέρει, το απόλυτο σύμβολο του λεγόμενου Ολυμπιακού Πνεύματος.

Ο Eric Moussambani δεν ήταν επαγγελματίας αθλητής, ξεκίνησε την κολύμβηση μόλις 8 μήνες πριν τους Αγώνες, δεν είχε προπονητή, ούτε καν πρόσβαση σε κανονική πισίνα! Ωστόσο, κατάφερε να λάβει μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες μέσω ενός μηχανισμού που επιτρέπει σε χώρες χωρίς υποδομές να εκπροσωπηθούν (wildcard) με σκοπό τη μετέπειτα αθλητική τους ανάπτυξη.

Στα προκριματικά των 100m ελεύθερης κολύμβησης, oι μοναδικοί δύο αντίπαλοί του αποκλείστηκαν λόγω άκυρης εκκίνησης και έτσι ο Moussambani κλήθηκε να κολυμπήσει μόνος του σε μία εντελώς τυπική διαδικασία. Ωστόσο, αυτό που ακολούθησε δεν ήταν αγώνας ταχύτητας, ούτε αγώνας συμμετοχής, αλλά... ένας αγώνας επιβίωσης.

Ο Moussambani, ο οποίος βρέθηκε για πρώτη φορά σε πισίνα ολυμπιακών διαστάσεων, φάνηκε από νωρίς να παλεύει να κρατηθεί στην επιφάνεια, ενώ στα τελευταία μέτρα, εξαντλημένος, έκανε πολλούς να φοβηθούν πως δε θα τα καταφέρει.

Σε μία σχεδόν κινηματογραφική σκηνή, με το κοινό να τον χειροκροτά όρθιο, ο Moussambani κατάφερε να τερματήσει σε 1:52.72, τον πιο αργό χρόνο στην ιστορία του αγωνίσματος. Κι όμως κέρδισε τη σειρά του!

Τι κι αν δεν κέρδισε κάποιο μετάλλιο ή δεν έσπασε κάποιο παγκόσμιο ρεκόρ... ο Moussambani ή αλλιώς Eric Το Χέλι (Eric The Eel), ανέτρεψε κάθε στερεότυπο της έννοιας της επιτυχίας, αποτελώντας μέχρι σήμερα πηγή έμπνευσης για όσους πιστεύουν στο αδύνατο.

Ωστόσο, η ιστορία δεν τελειώνει εδώ. Μέσα στα επόμενα χρόνια, ο Eric βελτίωσε τον χρόνο του δραματικά, φτάνοντας τα 52sec, ενώ στη συνέχεια έγινε προπονητής της Εθνικής Ομάδας της Ισημερινής Γουινέας, καταφέρνοντας να αναπτύξει το άθλημα στη χώρα.