Η κορυφή δεν είναι πάντα αρκετή

Μπορεί κάποιος να βρίσκεται στην κορυφή του κόσμου και ταυτόχρονα να νιώθει εντελώς άδειος; Η ιστορία του Andrés Iniesta, ενός εκ των κορυφαίων μέσων στην ιστορία του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, δείχνει πως η κατάθλιψη δεν κάνει διακρίσεις, δεν επηρεάζεται από τη φήμη, τα χρήματα ή την επαγγελματική επιτυχία.

Το 2009 και ενώ έχει μόλις κατακτήσει το τρεμπλ με την Barcelona, ο τραυματίας τότε Iniesta συγκλονίζεται από τον ξαφνικό θάνατο του στενού του φίλου και ποδοσφαιριστή Dani Jarque από ανακοπή καρδιάς, ένα γεγονός που τον παίρνει από το χέρι για να τον οδηγήσει στην πιο σκοτεινή περίοδο της ζωής του.

Η ζωή όμως συνεχίζεται και λίγους μήνες αργότερα, στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010, ο Iniesta πετυχαίνει το γκολ που θα χαρίσει στην Ισπανία το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο της ιστορίας της. Κατά τον πανηγυρισμό του, αφαιρεί τη φανέλα του, αποκαλύπτοντας την εσωτερική του μπλούζα με το μήνυμα "Dani Jarque για πάντα μαζί μας". Ωστόσο, ο Iniesta δεν επέλεξε αυτόν τον τρόπο μόνο για να αποτίσει φόρο τιμής στον φίλο του, αλλά για να φωνάξει αυτό που συνέβαινε μέσα του. Ο πρωταγωνιστής της σπουδαίας αυτής ποδοσφαιρικής στιγμής, στο αποκορύφωμα της καριέρας του, ήταν απλώς ένας άνθρωπος που προσπαθούσε ακόμη να διαχειριστεί την απώλεια και τον ψυχικό του πόνο.

Ωστόσο, ο Iniesta δεν παραδώθηκε στην κατάθλιψη, αλλά ούτε και την πέρασε μόνος του. Απεναντίας, απευθύνθηκε σε ειδικούς ψυχικής υγείας και ακολούθησε ειδική θεραπεία.

Ο ίδιος έχει περιγράψει εκείνη την περίοδο ως μία κατάσταση βαθιάς θλίψης, φόβου και εσωτερικού κενού. Δεν ένιωθε χαρά, δεν αναγνώριζε τον εαυτό του και περίμενε τη στιγμή που θα έπαιρνε τη φαρμακευτική του αγωγή για να μπορέσει να κοιμηθεί.

Μιλώντας δημόσια για την εμπειρία του, ο Iniesta συνέβαλε στην αποδόμηση της αντίληψης πως η κατάθλιψη αποτελεί ένδειξη αδυναμίας, επισημαίνοντας πως η πραγματική δύναμη δε βρίσκεται πάντα στο να αντέχουμε σιωπηλά, αλλά και στο να αναγνωρίζουμε ότι δυσκολευόμαστε, να μιλάμε και να ζητάμε την κατάλληλη υποστήριξη.

Σε περίπτωση που βιώνετε επίμονη θλίψη, απώλεια ενδιαφέροντος, έντονο άγχος ή αίσθημα κενού, απευθυνθείτε σε έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας.